HAYATIMA ŞİİR

Hayat rüzgârına kaptırmışım kendimi,

İstediği yere savuruyor beni.

Kendimden bir şeyler serpiştiriyorum geçtiğim yerlere,

Sırf insanlar halimden mutlu olduğumu düşünsün diye…

Hayat nehrine bırakmışım kendimi,

Akıp giden hayatlar seyrediyorum.

Her geçtiğim yere bir parçamı bırakıyorum,

Ben, benden gitmiş; zaten bende kalmak istemiyorum…

Hayat tiyatrosunda hayatın kendisi oyun…

Köşede rol düşmesini bekliyorum.

Roller dağıtılmış, oyun başlamış çoktan,

Bense oyunu seyrediyorum uzaktan…

Hayat yarışmasında jüriyim ben,

Hayatları eleştiriyorum önüme gelen.

Aslında katılmaya can atıyorum diğer hayatlar gibi,

Ama bırakamam bu görev dediğim usandırıcı işi…

Hayat saklambacında en zor yere saklanmışım,

Kimsenin beni bulmasına izin vermiyorum.

Herkes bulunmuş, yeni bir oyuna başlamış çoktan.

Bense ilk oyunda kalmış bekliyorum yılmadan…

Hayat otobüsünde yolcuyum ben.

Nerede ineceğine bir türlü karar veremeyen.

Her hayatı görmüşüm insanlar inerken,

Bir benim, önceki durakta inmesi gerekip cesaret edemeyen…

Hayat yolunu takip ediyorum ben.

Gidecek yerim yok, yürüyorum bilmeden.

Sığınacak bir yer bulma ümidim var hala,

Her ne kadar aç, susuz, umutsuz olsam da…

Gulnagme