Kâğıttan yaptığı külahlara, leblebi şekerlerini paylaştırırken “Yarısı da kardeşinin” derdi annem; paylaşmayı öğrendim.
Müberra Abla’nın etli mantı gönderdiği tabağı, irmik helvasıyla doldurup elime tutuşturdular; bize dolu gelenin boş yollanmayacağını öğrendim.
Babamın aylık aldığı gün yan sokaktaki Emine Nine’nin evine yiyecek ve harçlık bırakmasına şahit oldum; insanlara karşılıksız bir şeyler vermenin hazzını öğrendim.
Yıllardır sürer paylaşmaya dair öğrendiklerim... Yalnız maddenin değil, emeğin, zorlukların, yoklukların, varlıkların, korkuların, acıların, sevinçlerin, tasaların ve daha nice şeylerin de paylaşılabileceğini öğrendim. Öğrettiler.
Artık bakkala ekmek almak için, komşu çocukları yerine kapıcımız gitmekte. Düğünlerimizi, sünnetlerimizi, komşularımız, akrabalarımız yerine, organizatörler hazırlamakta. Cenaze evlerine, saygı ve sünnet gereği ocak yaktırmayıp, 7 gün sıcak yemek taşıma yerine, lokanta ve pastanelerin hazır yemek, börek ve kuru pastaları yollanmakta.
Dedikodunun bile tadı yok artık. Televizyonların magazin programlarında yapılıyor fazlasıyla ve bizler de dinliyor, izliyoruz zaten dikkatle. İzlemesek de, pek bir şey bilmiyoruz artık eşimiz dostumuz hakkında ki dedikodu yapabilelim...
Limonumuz bittiyse evde o an, komşudan alamayız bir tane bile olsa. Limon suyu hazırlayıp bulundurmak zorundayız acil durumlar için. Eve geldiğimizde, yorgunluk gidermek bahaneli, asıl niyeti sohbet olan, kahve içimi ziyaret amaçlı tıklatılacak kapı da yok artık.
Gönlümü, yüreğimi paylaşmak için ortamlar yok artık. Konu komşu yorgun geliyor işinden gücünden. Bir yoğunluk sarmış herkesi. Bıkkınlık, suskunluk, yalnızlık…
İşte bunun için buradayım dostlarım. Cbox’ları tıklıyorum zaman zaman, bir dost kahvesi içmek için.
İşte ben buradayım dostlarım. Burada, "Önce insan" olarak görüldüğümü bilmenin mutluluğu var içimde. Bir kahve içimi sohbetin yerini alabilen paylaşımlar var. Hiç kimsenin kıskanılma, karşı cinsten bir obje gibi görülme gibi bir derdi yok. Olgun, güzel insanlar topluluğu burası. Gelen bir tabak yemek yerine doldurulmuş tatlı misali yorumlar yapılmakta burada. Paylaşımların hazzı alınmakta...
İşte ben de bu yüzden buradayım dostlarım. Öğrendiklerimi yaşamak, paylaşımda bulunabilmek için sizlere ihtiyacım var benim.
Sevgi bir yıldızdır yanıp sönen,Masmavi bir düştür gökyüzünde hiç ölmeyen,Sevenlerin mumudur sevgi,Eriyip de hiç bitmeyen.Yüreğinizdeki sevginin hiç dinmemesi dileklerimle arkadaşım sağlıcakla kal canım
Sevgili gülnağme rap bende sevmiyorum ama okadar güzel olmuş ki... Aşk ve hoşgörü girdiği nereye güzelleştirmiyor ki?... Nitekim Mercan Dede'de Mevlânâ aşkıyla daha böyle çok güzellikler vereceğe benzer...
Muhabbetle...
(Yayınlamasanda olur canım... Bu güzel konuyu böyle bir yorum bölmesin :))
evet eskiye nazaran daha çok cimriyiz birşeyler paylaşmakta bu doğru. ama hala paylaştığımız bir şeyler var.gündüz güneşi geceleyin mehtabın gölgesini mesela .etrafımıza baktıığımızda gördüğümüz şeyleri başkalarıda görüyor. ve kürei arzı dolduran hava hepimizin ciğerlerini dolduruyor.gece mehtaba baktığında birilerininde mehtaba baktığını düşününüz. o zaman hayat daha güzel .ve yazılarınızıda paylaşmaya devam.
Çoğumuzun hep düşünüpte kaleme alamadığımız duygularımızı o kadar açık ve net yazmışsın ki...içim burkuldu okurken.Ne güzel değerlerimiz vardı...yok oldu gitti.Ben de tabağı boş çeviremeyenlerdenim:)))
Ve unutmaki,bizim de sana,gerçek dosta ihtiyacımız var...yaşadıkça.
Sevgiyle öpüyorum seni dostum.
Olay budur işte.
Blog dünyasının güzelliği, bundan iyi asla dile getirilemezdi.
Ne kadar gerçekçi, ne kadar samimi, ne kadar içten bir yazı olmuş.
İşlerimiz çok ya,
o nedenle alel acele okudum ve yorumladım bu güzel çalışmayı.
Sonra yine geleceğim, tekrar okuyacağım,tadına varacağım bu güzel çalışmanın.
Blog sayfalarının, diğer internet sayfalarından farkı burada işte.
Gerçekten gönlü ile kendini ifade ediyor insanlar burada.
Bir çıkar beklentisi yok.
Kelimelerle dostluk güzel şey.
Hayatınızda hiç tanımadığınız ve muhtemelen de hiç tanımayacağınız insanlarla bir şeyleri paylaşabilmek güzel.
Blog dostlarımı seviyorum,tıpkı sizin gibi.
Gerçekten harika bir çalışmaydı.
Tebrik ediyorum.
Enfes bir yazı okudum sayfandan sevgili gülnağme,
bu hasletleri ne çok özledik değilmi? Gönlüne sağlık
meleğim, umarım okuyan sayısı 16-17 de kalmaz yüzleri
binleri bulur bu yazıyı, öyle zarif ve öyle içtendi ki.
Kutlarım...
Sevgler yüreğine öğretmenim.
merhaba canım arkadaşım, bende seninle bu duyguları paylaşıp yalnızlığıma bir nebzede olsa son veriyorum blog sayfalarında.gerçekten çok doğru bir konuya deyinmişsin, artık komşuluklar bitti sabah karşılaştığın komşuna tebessüm etmekten başka birşey yapılamaz oldu, bu beton yığınlarında eskiden çat kapı gelen komşularımız ne güzeldi.herşeyi özlüyoruz ama teşebbüs edemiyoruz.hayat şartları deyip geçiştirmekten başka birşey gelmiyor elimizden,nerde o eski günler birden gözümün önüne getirdin.sağol canım kendine iyi bak.sevgiyle kal....:))
İnsanlar korkar oldu artık birbirlerine selam vermekten bırakın bir şeyler paylaşmayı...acaba ne derler ne düşünürler hakkımda diye...
Sevgi insan olarak başarabildiğimiz en güzel meyvedir.İŞte sevgi herkesin dilinden düşüremediği ama bir türlü beceremediği bir duygu...
Sevgi deyince akla ne yazık ki hep başka şeyler geliyor masumane dostca bir arkadaş sevgisi yerine...
İnanırmısınız buralarda arkadaş bloglarına yorum yazarken hep yüzeysel yazmayı hedefliyorum.İçten insanca samimi duygularımla yazdığım her kelimeyi çıkar amacı acaba gözlenir mi diye iki ,üç hatta 5 kere okuduktan sonra gönderiyorum.Bazen yazılan duygu yüklü satırlara karşılık bende bir şeyler katmaya calışıyorum kendimce sonradan da acaba yanlış anlaşılır mı diye soru imleçleri oluşmuyor değil hani... bazende amann boş ver kız diyorum kendi kendime beni bilen biliyor zaten gerisi tırı vırı diye kendimi avutuyorum.
Evet sevgili gülnağme dünya öyle bir hal almış ki çocukluğumuzda öğretilen değerler hep çıkarlarla değiştirilmiş durumda.Çıkar yok bunda selam yok salla gitsin.ahanda bunda faydalanabilirim çapayı o tarafa atayım zihniyeti hakim oldukça biz gibi düşünenler için bir müze hazırlayacaklar.Bakanlığa mektup yazdım saf zihniyette olanlar korumaya alınsın diye...
Sevgilerimle
birbulut
Harikasııııın... Başka sözleyecek söz bulamıyorum:) Komşuuum seni çook seviyorum. İyi ki varsın:)
En yakınımıza bile bahsetmediğimiz dertlerimizi sevinçlerimizi burada paylaşıyoruz. Beraber seviniyor, beraber üzülüyouz.
En güzelide; seninde değindiğin gibi burada art niyet, kıskançlık ve çekememezlik yok. Gerçekten samimi duygularımızla yaklaşıyoruz olaylara çok uzattım gidiyorum:))
Bu yazıyla çok şeyler hedeflemiş, çok şeylere sadağındaki okları kullanmışsın. Geçmişin kültürünün tüm güzelliklerini sergilemiş, paylaşımın kudretinden söz etmiş, dünün ve bugünün kıyasını yapmışsın...
Hele hele en güzeli teknoloji ile eski düzenin değerlerini yargılamadan gözlemlemişsin.
İnanılmaz bir yazı olmuş..Sanki geçmişe gittim.Paylaşmayı ,sevmeyi,değer vermeyi öğrendiğim zamanlara..dost kahvesi gibi bloglar.kahveyi içip birde iadeyi ziyarete gidilen.Elimden geldiği kadar blogda bile hatır sormaya özen gösteriyorum.üzgün yada hasta olanın yanında olamazsamda güzel bir günaydın zor gelmiyor bana..günaydın canım sevgiler..
Burada okuduklarımı sen mi yazdın gülnağme yoksa alıntı mı? Yani herkesin ortak olabileceği bu güzel duyguları bu muhteşem anlatımla sen mi kaleme aldın herkes adına? Uslup o kadar güzel ve etkileyici ki sana sarılmak ve seni alnından öpmek geldi içimden.. Kutlarım seni..
canım benim....öyle içten yazmışsınki okurken gözlerim doldu...eğer kabul edersen dostun ablan olarak ben hep yanındayım....her zaman mutlu olmanı dilerim....sevgiler canım...
Dünyada en güzel olay herşeyi paylaşmaktır
nasıl olur derseniz fakirin görüşü şöyledir mesela bir arkadaşın veya sevdiğin sıkıntıda ona koşmalısın ve paylaşmalısın veya varlık içindesin darda bulunan dostlara yardım etmelisin diyelim ki hiç bir durumun yok o zaman şefatle dost kişilere yaklaşmalısın ona tatlı kelamlar söylemelisin seyret o zaman manevi güzellikleri ömrün uzar be kardeşim neden yapmış olduğun letafet senin ömrüne bir ömür daha katar dünya böyledir paylaşmanın lezzetini ancak yaşayan bilir hoşçakal gülnağmem
hatamız varsa affola***Huuu***
Neler öğrenmiştik, görmüştük...
Neleri unuttuk büyüdükçe, zaman geçtikçe, değiştikçe...
Yalnızlaştık o kocaman gürültülü kalabalıklarda...
Bencilleşen insanlara kırıldık, sustuk, belki de çekiliverdik kabuklara...
Ya da yorulduk, yetiştirmeye çalıştığımız işlerin sonunda...
Ortamın adı ne olursa olsun, varsın sanal densin adına...
Ardında gerçek bir insan varsa... Ne farkeder ki sohbetin yeri...
Sevgili Gülnağme, hani derler ya: 'nerde o eski günler' bu cümlenin açılımını çok iyi dile getirmişsiniz. Eskiden komşuluklar,paylaşımlar çok farklıydı. Şimdiler de teknolojinin güzellikleri yanında, birde robotlaşmış hayatları yaşıyoruz. O anlattığınız güzel paylaşımların eksikliklerini; burada hiç yüzünü görmediğimiz,sesini duymadığımız arkadaşlarla yapıyoruz. Ve ne mutluki böyle sitelerde güzel paylaşımlarla birlikteyiz. Kaleminizin susmaması dileğimle, sevgiler elifce...
Unutulan değerlerden dem vurmuşsun yazında. Ne güzel adetlerimiz vardı değil mi? Halen ben bana gelen tabakları boş geri veremem.
Ama dost dedin mi orda duracaksın. Çevremde yeni dostlar edinmesemde, blog sayesinde birçok dostum oldu. Yazılanları paylaşmanın zevkini kahveye değişmem doğrusu. Yüreğine ve kalemine sağlık, DOST.
mrb arkadşım paylaşım ve dostlukla alakalı çok güzel bir şey koymuşsun yüreğine eline sağlık ama bu zamanda oyle yurekten dost paylaşımcı ve insna insan gibi deyer veren günümüzde çok nadir ALLAH bizleri o düşündüğümüz ama olamadığımız dostlardan yapsın SAYGILAR
Her yerden candost bulamazsın
Bulduğunda silip atamazsın
Dost dediyinin herkezle karıştırmamalısın
Dosta saygı olmadan dostluğu sürdüremessin
Dost dediyin güneş gibidir
Dost dediyin sımsıçaktır
Dost dediyin dertleri paylaşandır
Dost açı söyledimi dostluğun anlaşılır
Dost diye yaklaşın iyi süzeçeksin
Yalakalık yaptımı bilki dost olmadığın
Dost dediyin herdayim yanındadır
Hayatın açısında tatlısında paylaşandır
CANIMSIN ÇOK ETKİLENDİM YAZINI OKURKEN HATTA GÖZLERİM DOLDU DİYEBİLİRİM. O KADAR CAN SIN Kİ HER HALİNLE BUNU YAZINA YANSITMIŞSIN. SENİNLE PAYLAŞACAK HERZAMAN BİR KAHVEM VARDIR BUNU UNUTMA! KAHVE BAHANE DOSTLUK HAKİKİ OLAN Kİ BEN SENDE BU DOSTLUĞU YAKALADIĞIMI BİLİYORUM. PAYLAŞMANIN EN GÜZELİNİ SEN BANA YAŞATIYORSUN. BUGÜN BLOGUMU DÜZENLEDİN BENİ NE KADAR MUTLU ETTİN BUNUN FARKINDAMISIN SENİ SEVİYORUM CANIM BENİM. SENDE İYİKİ VARSIN. BİZİMDE SENİN DOSTLUĞUNA HEP İHTİYACIMIZ VAR.SEVGİLER TEMİZ YÜREKLİM.